Kitty ลูกแมวน้อย...เพื่อนแท้คนแรกของฉัน
 
 
 
รูปขวัญใจเจ้....เลดี้ กาก้า... ขอบอกว่า ชี แซ่บเว่อร์!!
 
 
 
 
  พอนึกถึง เจ้าแมวน้อยสีชมพู หรืออะไรที่มันเป็นสีชมพู ทีไร.... เราจะนึกถึงคิตตี้ ทุกครั้ง ไม่รู้เพื่อนๆ เป็นเหมือนกันรึเปล่านะคะ....
 
             แต่ว่า เมื่อไม่นานที่ผ่านมานี้... ที่สยาม เค้ามีเหมือนคล้ายๆ โชว์รูม คิตตี้ แบบจัดเต็ม เจ้ก็ไปมา... อยากตะโกนว่า แม่เจ้าาาา.... คนเยอะม๊ากกกก 5555 
 
 
แต่พูดถึง  สักตัว.... เราเคยจำได้ไหมว่า ทำไมถึงอยากได้ หรือ
 
  เราได้ ตุ๊กตา ครั้งแรกเมื่อไร....?
 
ยังจำกันได้มั้ย...?  แต่สำหรับเจ้นะ... ตอนเด็กๆ (จำได้ว่าอนุบาลค่ะ)
คุณแม่ซื้อตุ๊กตาคิดตี้ให้ตัวนึง ซึ่งตอนนั้นตัวมันใหญ่มากก แล้วก็แบบ เราตัวเล็ก
ตุ๊กตาก็ตัวเล็กนั้นแหละ...แต่พอดีว่าเราตัวเล็กไง มันก็เลยดูว่าตัวใหญ่สำหรับเรา
(พอเราโตขึ้นมา...มันก็ตัวเล็กเหมือนเดิม อิอิ)
 
 
              มีใครเข้าใจเจ้ มั้ยคะ...?
 
 
 
แต่ประเด็นสำคัญคือ ตุ๊กตาตัวนั้นเอง ที่คุณแม่ซื้อให้ เป็นเพื่อนแท้คนแรกของเรา ที่คอยฟังเราทุกอย่าง คอยนอนเป็นเพื่อนเราเวลาเรากลัวผี หรือว่า เล่นกับเรา อย่างเล่นขายของ หรือครอบครัวพ่อแม่ลูก นี่ตอนเด็กๆ เล่นด้วยกันประจำ.... 
 
             ซึ่งปัจจุบันนี้ก็ยังคงเก็บมันไว้อยู่.... ก็อย่างว่า (สภาพมันเก่านิดหน่อย ฮ่าๆ)
 
 
 
วันนี้ไม่มีอะไรค่ะ.. แค่ระลึกความหลัง ซึ่งเป็นอินเนอร์มาจากการอ่านบทความ (อีกแล้ววว...ฉัน ฮือๆ) บางทีความทรงจำที่เรามีกับ สิ่งของ ที่มันไม่ใช่คน เราไม่เคยพบกับประสบการณ์แบบนั้นอีกเลย เมื่อเราโตขึ้น
 
 
มันน่าเเปลกที่ ตุ๊กตาตัวเดียว สามารถพูดคุยกันเรารู้เรื่องได้ทุกเรื่อง (ในตอนเด็กๆ นะ) แต่มันไม่เคยพูดกับเรา เมื่อเราโตขึ้น... เราก็ไม่ได้ยินเสียงมันอีกแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น มันทำให้เรายังคงรักตุ๊กตาเมื่อเราโตมาอยู่ดี แต่เจ้ ว่า...สักวันเจ้ก็คงซื้อให้ลูกเจ้ เหมือนกัน ฮ่าๆ 

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 
 
รัก....คิตตี้ นี่แหละ...ที่เจ้อยากบอก (อืมม~~)
 
 
 
 
ติดตามอ่านต่อที่นี่ค่ะ :  Pla-tu

edit @ 20 Aug 2014 15:16:38 by สาวน้อย รัลลญา

Comment

Comment:

Tweet

สาวน้อย รัลลญา View my profile

Recommend